piątek, 9 marca 2018
czwartek, 8 marca 2018
środa, 7 marca 2018
Świat i jego zakątki
W tym tygodniu przedstawię Wam kilka ciekawostek o języku polskim.
1. Na całym świecie po polsku mówi około… 50 mln ludzi! Oczywiście większość z nich mieszka w Polsce, ale duże polskojęzyczne społeczności znajdziemy również m.in. w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Argentynie, Brazylii i Białorusi. Z osobami mówiącymi po polsku możemy też spotkać się w Danii, Estonii, Serbii czy… Nowej Zelandii.
2. Język polski należy do grupy języków słowiańskich, podobnie jak rosyjski, ukraiński, czeski czy serbski. I chociaż między polskim a językami naszych wschodnich i południowych sąsiadów znajdziemy wiele podobieństw, to czasami możemy natrafić na tzw. „fałszywych przyjaciół” - czyli słowa, które brzmią podobnie, ale mają zupełnie odmienne znaczenia. Przykładowo, polski „frajer” (naiwny, łatwo dający się oszukać człowiek) ma niewiele wspólnego z czeskim „frajerem” (przystojniak, amant, chłopak).
3. Pierwsze znane pełne zdanie po polsku pochodzi z Księgi Henrykowskiej z 1270 roku i dotyczy opisu życia codziennego w ówczesnych czasach. Mąż mówi do żony: „Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj” (w wolnym tłumaczeniu: „Odpocznij kochanie, dzisiaj ja pozmywam.”).
4. Polacy uwielbiają zdrabniać słowa: kawusia z mleczkiem, herbatka z cytrynką, 2 kilo ziemniaczków, milusi koteczek… Również imiona można zdrabniać na wszelkie możliwe sposoby! Np. Ola, Olunia, Olusia, Oleńka lub Olka to wszystko zdrobnienia od imienia… Aleksandra.
5. Obok skoków narciarskich, piłki nożnej i zdrabniania, kolejnym polskim sportem narodowym jest słowotwórstwo. :) Przykładowo, z czasownika „lecieć” można stworzyć „wylecieć”, „nalecieć”, „ulecieć”, „polecieć”, „przelecieć”, „przylecieć”, etc... i wszystkie mają inne znaczenie!
6. Polski alfabet (jak większość alfabetów krajów europejskich) powstał na podstawie alfabetu łacińskiego i składa się z 32 liter. 9 z nich nie znajdziemy jednak w żadnym innym alfabecie… Są to: ą, ć, ę, ł, ń ó, ś, ż, ż. I chociaż to właśnie te „szeleszczące” litery spędzają sen z powiek obcokrajowcom, Polacy mają do nich wyraźną słabość. Dowodem na to może być zorganizowany w 2010 roku ranking na najpiękniejsze polskie słowo, w którym zwyciężyło… „źdźbło”. Pod uwagę brano również „szept”, „brzdęk” i… „szeleścić”.
7. Oprócz „szeleszczących” liter dodatkowym narzędziem tortur dla obcokrajowców są tzw. „dwuznaki”, czyli: cz, ch, sz, rz, dz, dż i dź. Zestawiane w różnych kombinacjach tworzą łamańce językowe, takie jak: „Chrząszcz brzmi w trzcinie w Szczebrzeszynie”.
8. Według 3 znaczących źródeł: internetu, opinii publicznej i amerykańskich naukowców, polski jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie.
Źródło: www.kurspolskiego.pl, pl.wikipedia.org
1. Na całym świecie po polsku mówi około… 50 mln ludzi! Oczywiście większość z nich mieszka w Polsce, ale duże polskojęzyczne społeczności znajdziemy również m.in. w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Argentynie, Brazylii i Białorusi. Z osobami mówiącymi po polsku możemy też spotkać się w Danii, Estonii, Serbii czy… Nowej Zelandii.
2. Język polski należy do grupy języków słowiańskich, podobnie jak rosyjski, ukraiński, czeski czy serbski. I chociaż między polskim a językami naszych wschodnich i południowych sąsiadów znajdziemy wiele podobieństw, to czasami możemy natrafić na tzw. „fałszywych przyjaciół” - czyli słowa, które brzmią podobnie, ale mają zupełnie odmienne znaczenia. Przykładowo, polski „frajer” (naiwny, łatwo dający się oszukać człowiek) ma niewiele wspólnego z czeskim „frajerem” (przystojniak, amant, chłopak).
3. Pierwsze znane pełne zdanie po polsku pochodzi z Księgi Henrykowskiej z 1270 roku i dotyczy opisu życia codziennego w ówczesnych czasach. Mąż mówi do żony: „Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj” (w wolnym tłumaczeniu: „Odpocznij kochanie, dzisiaj ja pozmywam.”).
4. Polacy uwielbiają zdrabniać słowa: kawusia z mleczkiem, herbatka z cytrynką, 2 kilo ziemniaczków, milusi koteczek… Również imiona można zdrabniać na wszelkie możliwe sposoby! Np. Ola, Olunia, Olusia, Oleńka lub Olka to wszystko zdrobnienia od imienia… Aleksandra.
5. Obok skoków narciarskich, piłki nożnej i zdrabniania, kolejnym polskim sportem narodowym jest słowotwórstwo. :) Przykładowo, z czasownika „lecieć” można stworzyć „wylecieć”, „nalecieć”, „ulecieć”, „polecieć”, „przelecieć”, „przylecieć”, etc... i wszystkie mają inne znaczenie!
6. Polski alfabet (jak większość alfabetów krajów europejskich) powstał na podstawie alfabetu łacińskiego i składa się z 32 liter. 9 z nich nie znajdziemy jednak w żadnym innym alfabecie… Są to: ą, ć, ę, ł, ń ó, ś, ż, ż. I chociaż to właśnie te „szeleszczące” litery spędzają sen z powiek obcokrajowcom, Polacy mają do nich wyraźną słabość. Dowodem na to może być zorganizowany w 2010 roku ranking na najpiękniejsze polskie słowo, w którym zwyciężyło… „źdźbło”. Pod uwagę brano również „szept”, „brzdęk” i… „szeleścić”.
7. Oprócz „szeleszczących” liter dodatkowym narzędziem tortur dla obcokrajowców są tzw. „dwuznaki”, czyli: cz, ch, sz, rz, dz, dż i dź. Zestawiane w różnych kombinacjach tworzą łamańce językowe, takie jak: „Chrząszcz brzmi w trzcinie w Szczebrzeszynie”.
8. Według 3 znaczących źródeł: internetu, opinii publicznej i amerykańskich naukowców, polski jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie.
Źródło: www.kurspolskiego.pl, pl.wikipedia.org
środa, 28 lutego 2018
Świat i jego zakątki
W tym tygodniu, nawiązując do tego, że ostatnio mieliśmy
sporo zleceń w języku niderlandzkim, przedstawię Wam kilka ciekawostek
związanych z tym językiem, a dokładniej różnice między flamandzkim a
holenderskim.
Język niderlandzki (język holenderski, język flamandzki) to język indoeuropejski z grupy języków germańskich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi na świecie. Dla 23 milionów jest on językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem literatury i kultury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (w Regionie Flamandzkim i Regionie Stołecznym Brukseli), a poza Europą w Surinamie i na dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie.
Językiem niderlandzkim (Nederlands) posługują się mieszkańcy zarówno Holandii jak i Belgii, ale każdy kraj używa trochę innej odmiany. Belgowie nazywają swój język flamandzkim (Vlaams) lub południowo- niderlandzkim (Zuid-Nederlands). Oficjalna nazwa polska to język niderlandzki. Określenie holenderski odnosi się do niderlandzkiego używanego przez mieszkańców Holandii i jest częściej używane potocznie w Polsce. Holendrzy nazywają go Noord-Nederlands – północno-niderlandzki. Różnica między tymi odmianami dotyczy głównie słownictwa.
Język holenderski i flamandzki są do siebie bardzo podobne, w związku z czym są stale ze sobą mylone, czy wręcz ze sobą utożsamiane. Pojęcie „język flamandzki” często pojawia się też w odniesieniu do języka mieszkańców Belgii, co też nie do końca jest trafne. Językami urzędowymi w Belgii są bowiem języki niderlandzki, francuski oraz niemiecki.
Język flamandzki różni się do języka holenderskiego przede wszystkim fonetyką i leksyką.
Różnice fonetyczne
Różnicę między flamandzkim a niderlandzkim można przede wszystkim usłyszeć. Flamandzki wyróżnia się specyficznym akcentem i wymową, której najbardziej charakterystycznymi cechami są: miękkie, a nie charczące „g”, wymawianie „en” w końcówkach czasowników i generalnie mniej „bulgoczące” brzmienie niż w języku, którym posługują się Holendrzy. Z punktu widzenia Polaków, wymowa flamandzka jest bardziej „śpiewna” i zdecydowanie łatwiejsza do przyswojenia niż wymowa niderlandzka.
Różnice leksykalne
Zróżnicowanie słownictwa występuje głównie w zakresie terminologii prawniczej oraz biznesowej. Zwłaszcza w zakresie słownictwa związanego z prawem różnice są tak duże, że uniemożliwiają czasami wzajemne zrozumienie się użytkowników języka flamandzkiego i niderlandzkiego.
Zróżnicowanie dotyczy również części „codziennego” słownictwa.
We Flandrii niektóre z wyrazów posiadają nie tylko niderlandzką wersję, która jest uważana za „oficjalną”, ale również swoje odpowiedniki flamandzkie. Istnieje też pewna grupa wyrazów flamandzkich, niemających odpowiedników w języku niderlandzkim. Język flamandzki wyróżnia się wyjątkowo dużą liczbą zapożyczeń z języka francuskiego.
Pomimo występowania opisanych różnic, w Polsce nie ma odrębnych tłumaczy przysięgłych języka flamandzkiego. Ich rolę pełnią tłumacze języka niderlandzkiego, do zadań których należą tłumaczenia dotyczące wszystkich dialektów niderlandzkiego.
Źródło: www.jezykholenderski.blogspot.com, pl.wikipedia.org
Język niderlandzki (język holenderski, język flamandzki) to język indoeuropejski z grupy języków germańskich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi na świecie. Dla 23 milionów jest on językiem ojczystym (pierwszym) lub językiem literatury i kultury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (w Regionie Flamandzkim i Regionie Stołecznym Brukseli), a poza Europą w Surinamie i na dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie.
Językiem niderlandzkim (Nederlands) posługują się mieszkańcy zarówno Holandii jak i Belgii, ale każdy kraj używa trochę innej odmiany. Belgowie nazywają swój język flamandzkim (Vlaams) lub południowo- niderlandzkim (Zuid-Nederlands). Oficjalna nazwa polska to język niderlandzki. Określenie holenderski odnosi się do niderlandzkiego używanego przez mieszkańców Holandii i jest częściej używane potocznie w Polsce. Holendrzy nazywają go Noord-Nederlands – północno-niderlandzki. Różnica między tymi odmianami dotyczy głównie słownictwa.
Język holenderski i flamandzki są do siebie bardzo podobne, w związku z czym są stale ze sobą mylone, czy wręcz ze sobą utożsamiane. Pojęcie „język flamandzki” często pojawia się też w odniesieniu do języka mieszkańców Belgii, co też nie do końca jest trafne. Językami urzędowymi w Belgii są bowiem języki niderlandzki, francuski oraz niemiecki.
Język flamandzki różni się do języka holenderskiego przede wszystkim fonetyką i leksyką.
Różnice fonetyczne
Różnicę między flamandzkim a niderlandzkim można przede wszystkim usłyszeć. Flamandzki wyróżnia się specyficznym akcentem i wymową, której najbardziej charakterystycznymi cechami są: miękkie, a nie charczące „g”, wymawianie „en” w końcówkach czasowników i generalnie mniej „bulgoczące” brzmienie niż w języku, którym posługują się Holendrzy. Z punktu widzenia Polaków, wymowa flamandzka jest bardziej „śpiewna” i zdecydowanie łatwiejsza do przyswojenia niż wymowa niderlandzka.
Różnice leksykalne
Zróżnicowanie słownictwa występuje głównie w zakresie terminologii prawniczej oraz biznesowej. Zwłaszcza w zakresie słownictwa związanego z prawem różnice są tak duże, że uniemożliwiają czasami wzajemne zrozumienie się użytkowników języka flamandzkiego i niderlandzkiego.
Zróżnicowanie dotyczy również części „codziennego” słownictwa.
We Flandrii niektóre z wyrazów posiadają nie tylko niderlandzką wersję, która jest uważana za „oficjalną”, ale również swoje odpowiedniki flamandzkie. Istnieje też pewna grupa wyrazów flamandzkich, niemających odpowiedników w języku niderlandzkim. Język flamandzki wyróżnia się wyjątkowo dużą liczbą zapożyczeń z języka francuskiego.
Pomimo występowania opisanych różnic, w Polsce nie ma odrębnych tłumaczy przysięgłych języka flamandzkiego. Ich rolę pełnią tłumacze języka niderlandzkiego, do zadań których należą tłumaczenia dotyczące wszystkich dialektów niderlandzkiego.
Źródło: www.jezykholenderski.blogspot.com, pl.wikipedia.org
wtorek, 20 lutego 2018
Świat i jego zakątki
W tym tygodniu w Korei Południowej Kamil Stoch odebrał
olimpijskie złoto. Przedstawię Wam zatem kilka ciekawostek związanych ze
skoczkami, a dokładnie z nazwiskami znanych sportowców.
Czy wiecie, co oznaczają nazwiska znanych skoczków w języku polskim?
Nazwiska znanych sportowców zagranicznych często brzmią dość egzotycznie. Kiedy jednak wpisze się je do słownika, wiele z nich nabiera znaczenia.
Pamiętacie austriackiego skoczka Martina Kocha? Wiecie, co oznacza jego nazwisko? To łatwe... (kucharz)
Stosunkowo proste do przetłumaczenia nazwisko ma również skoczek naszych południowych sąsiadów, Lukas Hlava, prawda? (głowa)
Problemów nie powinno być też z niemieckim gigantem skoków – Severinem Freundem. Co w języku polskim znaczy jego nazwisko? (przyjaciel)
Trudniejsze zadanie to natomiast przetłumaczenie nazwiska Stefana Krafta. (siła, moc)
Norweg Andreas Stjernen również może sprawić kłopoty. (gwiazda)
To słowo może się już jednak z czymś kojarzyć. Co oznacza nazwisko Richarda Freitaga? (piątek)
Kolejny reprezentant Niemiec w naszym quizie. Karl Geiger... Mówi Wam to coś? (skrzypek)
Teraz coś z odległej Japonii. Noriaki Kasai! (ogień, pożar)
David Siegel to, póki co, nieco mniej znany skoczek niemiecki. Może jednak zapamiętacie go ze względu na tłumaczenie nazwiska. (uszczelka, plomba)
Kończymy trenerem. Nazwisko Wernera Schustera to po polsku... (szewc)
Źródło: sportowefakty.wp.pl.wikipedia.org
Czy wiecie, co oznaczają nazwiska znanych skoczków w języku polskim?
Nazwiska znanych sportowców zagranicznych często brzmią dość egzotycznie. Kiedy jednak wpisze się je do słownika, wiele z nich nabiera znaczenia.
Pamiętacie austriackiego skoczka Martina Kocha? Wiecie, co oznacza jego nazwisko? To łatwe... (kucharz)
Stosunkowo proste do przetłumaczenia nazwisko ma również skoczek naszych południowych sąsiadów, Lukas Hlava, prawda? (głowa)
Problemów nie powinno być też z niemieckim gigantem skoków – Severinem Freundem. Co w języku polskim znaczy jego nazwisko? (przyjaciel)
Trudniejsze zadanie to natomiast przetłumaczenie nazwiska Stefana Krafta. (siła, moc)
Norweg Andreas Stjernen również może sprawić kłopoty. (gwiazda)
To słowo może się już jednak z czymś kojarzyć. Co oznacza nazwisko Richarda Freitaga? (piątek)
Kolejny reprezentant Niemiec w naszym quizie. Karl Geiger... Mówi Wam to coś? (skrzypek)
Teraz coś z odległej Japonii. Noriaki Kasai! (ogień, pożar)
David Siegel to, póki co, nieco mniej znany skoczek niemiecki. Może jednak zapamiętacie go ze względu na tłumaczenie nazwiska. (uszczelka, plomba)
Kończymy trenerem. Nazwisko Wernera Schustera to po polsku... (szewc)
Źródło: sportowefakty.wp.pl.wikipedia.org
piątek, 16 lutego 2018
wtorek, 13 lutego 2018
Subskrybuj:
Posty (Atom)