środa, 18 kwietnia 2012

O róznicach kulturowych

Co to tak naprawdę są różnice kulturowe? To zbiór różnic widocznych pomiędzy narodami przejawiających się w języku, podejściu do czasu, grupy i hierarchii.

Jedną z najbardziej widocznych na pierwszy rzut oka różnic jest sposób rozmowy. Wypowiedzi ludzi wschodu charakteryzująsię przede wszystkim długimi przerwami – są one przeznaczone na przemyślenie słów partnera i nie zachowanie takiej ciszy oznacza brak szacunku dla rozmówcy. Wypowiedzi Niemców „stykają się” ze sobą, jednak generalnie nie nachodzą, co ma miejsce w przypadku rozmowy Włochów, gdzie czasem ciężko odnaleźć chwilę, w której mówi tylko jedna osoba.

Inną łatwo rozpoznawalną różnicą jest podejście do czasu – w Polsce na spotkania służbowe nie wypada się spóźniać, prywatnie kilku-kilkudziesięciominutowe spóźnienia są akceptowane. Tymczasem w Hiszpanii możemy zostać zaskoczeni nie kilkuminutowym, a dwugodzinnym spóźnieniem. Zupełnie inaczej czas jest traktowany w Japonii, gdzie spóźnienie o dwie minuty moża spowodować zerwanie rozmów, a w najlepszym wypadku napiętą sytuację.

Kilka ciekawostek o wpadkach na terenie różnic kulturowych :
  • w krajach arabskich emocje i stosunek do innych ludzi wyraża się m.in. zapachem. Zdarza się, że aby wyrazić komuś dezaprobatę Arab potrafi nasmarować różnymi środkami o nieprzyjemnych woniach całe ciało, bądź tylko jedną jego stronę, podczas gdy druga będzie pachnieć (aby wyrazić swój stosunek np. do dwóch osób, obok których będzie siedział na przyjęciu)
  • kilka lat temu wprowadzano na rynek niemiecki jeden z najlepszych likierów irlandzkich – Irish Mist (irlandzka mgiełka) pod taką samą nazwą. Przez kilka miesięcy zalegał półki sklepów i barów. Dopiero po dłuższym czasie jeden z barmanów poinformował firmę co dla Niemców znaczy mist...
  • do pomyłek firm zagranicznych na rynku polskim można m.in. zaliczyć żarówki Osram i kosmetyki Pupa (choć obie obroniły się – jedna zabawnymi reklamami, druga – bazując na uznaniu w świecie)
  • warto zwracać uwagę na różnego rodzaju gesty i ich różne znaczenie – np. gest znany powszechnie jako „ok.” (zetknięty kciuk i palec środkowy) w Japonii oznacza przejście do tematu pieniędzy, a we Włoszech po prostu zero.

piątek, 6 kwietnia 2012

O rzekach w stolicach europejskich

Szukając najdogodniejszych warunków do zamieszkania nasi przodkowie lokowali swe pierwsze siedziby w pobliżu rzek. Rzeki pełniły funkcję gospodarczą i obronną. Były źródłem wody pitnej, ale i miejscem gdzie wylewano wszelkie miejskie nieczystości. Trudno wyobrazić sobie miasta bez mostów łączących brzegi.

TYBER - Ta zgoła niepozorna rzeczka swoje znaczenie opiera na swym powinowactwie z Rzymem - Wiecznym Miastem - stolicą Włoch. W najważniejszej z legend o powstaniu miasta jest opisane, że kosz z Romulusem i Remusem, spławiony był i utknął w zaroślach Tybru. A wolą ocalonych przez wilczycę bliźniąt było zbudowanie miasta nad brzegami rzeki.

SEKWANA - Sekwana jest rzeką w sporej części żeglowną. Najazdy wikingów na Paryż w IX wieku były możliwe dzięki tym jej właściwościom. Za pomocą kanałów Sekwana łączy się z Renem i Rodanem, a kończy swój bieg wpadając do kanału La Manche.

TAG - po portugalsku Tejo, po hiszpańsku Tajo to najdłuższa z rzek półwyspu iberyjskiego (1007 km.). Wypływa z Gór Iberyjskich, w okolicy miasta Alcantara dociera do Portugalii i przez ponad 40 kilometrów stanowi naturalną granicę pomiędzy Hiszpanią, a Portugalią.

MANZANARES - Manzanares to jedna z mniejszych rzek przepływających przez stolice miast europejskich. Jej długość to zaledwie 92 km. Jednak zapewne to jej istnienie spowodowało założenie w okolicy dzisiejszego Madrytu pierwszych osad ludzkich.

WISŁA - Najdłuższa rzeka w Polsce - 1047 km.
SZPREWA - Przepływająca przez Berlin rzeka ma długość 403 km.
DUNAJ - Płynie przez Budapeszt. Jedna z najdłuższych rzek w Europie - 2845 km.
TAMIZA - Dzieli Londyn. Jej długość to 346 km.
PETRUSSE - W Luksemburgu, ma długość zaledwie 11 km.
WEŁTAWA - Jest najdłuższą rzeką w Czechach - 435 km. Płynie przez Pragę.
WILIA - Rzeka w stolicy Litwy. Jej długość to 510 km.

poniedziałek, 2 kwietnia 2012

Smaczna kuchnia z Węgier

Kuchnia węgierska to przede wszystkim kuchnia papryki, mięsnego gulaszu i potraw z cebulą. Powiedzenie mówi, że węgierska gospodyni, kiedy ma przygotować posiłek stawia na stole słoik z papryką i zastanawia się, co do niej dodać. I to jest prawda, mogę to osobiście potwierdzić.
Najsłynniejszą potrawą jest oczywiście lecsó, czasem określane, jako bardzo gęsta zupa, czasem funkcjonujące, jako gulasz – paprykarz. Faktem jest jedynie, że oryginalne, tradycyjne leczo serwowane jest bez typowej w Polsce mięsnej wkładki w postaci boczku lub kiełbasy.
Kto ma ochotę na mięsiwo, powinien skosztować aromatycznego tokány, czyli mięsnego ragout. Podobne składniki ma zupa halászlé, tyle że to zupa… rybna, więc zamiast kawałków wołowiny lub wieprzowiny znajdziemy tu karpia lub suma.
W Polsce węgierska kuchnia kojarzona jest jeszcze bardzo mocno z plackami ziemniaczanymi po węgiersku. A takie placki na Węgrzech po prostu nie istnieją.
Ponieważ większość węgierskich potraw to dania mięsne, najbardziej pasuje do nich czerwone, wytrawne wino. Węgrzy słyną z wyrobu doskonałych gatunkowo win, najbardziej znane to Tokaje oraz “bycza krew”, czyli Egri Bikavér. Jeżeli chodzi o deser to osobiście polecam túrós táska – słodka bułeczka nadziewana twarogiem lub gesztenye püré – purée z jadalnych kasztanów z bitą śmietaną

czwartek, 29 marca 2012

Najbardziej zaludnione miasta na świecie

Największe miasta świata są pełne gwaru i hałasu. Jednak są jednocześnie pełne koloru, nowych ludzi, pełne zabytków i atrakcji turystycznych. Wśród najwiekszych miast świata pod względem liczby ludności, na prowadzenie wysuwają się miasta azjatyckie. Chiny mają ponad 1.3 miliard mieszkańców, to jest więcej niż ilość osób mieszkające na całym świecie w 1939!
Nie ma żadnego miasta europejskiego w tym rankingu, Moskwa z 10 500 000 mieszkańców jest na miejscu 19.
Liczba ludności w poszczególnych oglomeracjach świata:

1 Tokio (Japonia) 37 730 064 2 Chongqing (Chiny) 31 442 300
3 Seul (Korea Południowa) 24 472 063
4 Meksyk (Meksyk) 23 610 441
5 Nowy Jork (Stany Zjednoczone) 23 313 036
6 Sao Paulo (Brazylia) 22 105 060
7 Bombaj (Indie) 21 900 967
8 Dżakarta (Indonezja) 19 231 919
9 Delhi (Indie) 18 916 890
10 Szanghaj (Chiny) 18 572 816
11 Los Angeles ( Stany Zjednoczone) 18 013 728
12 Pekin (Chiny) 17 600 000

poniedziałek, 26 marca 2012

Język czeski

Język czeski:
Jest to język z grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich. Najbliżej spokrewniony jest ze słowackim, polskim, kaszubskim oraz dwoma językami łużyckimi. Istotną cechą czeskiego jest również usilne zdrabnianie wszystkiego, co tylko się da. Niektóre wyrazy są jednak śmieszne nawet bez zdrabniania, oto przykłady:

dziewczyna - divka
Być albo nie być – oto jest pytanie. – Být či nebýt? Toto je otázka! rękawice bokserskie – mordové rozbijačký
gołąb – dachový obsraněc
ochroniarz, bramkarz – potencjálný potůrbovnik
zając – polný popěrdáláč
serwetka – mordova vyčeračka
papier toaletowy – dupová vyčeračka
krzesło – dupový podperač
kot – miaučoucy drápač
komputer – doprůdne ličidlo
kamikadze – japonsky spadalec
ogórek konserwowy – styrylizowany uhorek
terminator – elektronicky mordulec
mam pomysł – mám nápad
miejsce stałego zamieszkania – trvalé bydlisko płyta CD – cedečko
zepsuty – poruhaný
Zaczarowany flet – Zachlástaná fífulká
hot dog – párek v rohlíku
skinhead - hololebek

niedziela, 30 października 2011

Halloween

Znaczenie
Zwyczaj związany z maskaradą i odnoszący się do święta zmarłych, obchodzony w wielu krajach nocą 31 października, czyli przed dniem Wszystkich Świętych. Odniesienia do Halloween są często widoczne w kulturze popularnej, głównie amerykańskiej.
Halloween najhuczniej jest obchodzony w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Mimo, że dzień nie jest świętem urzędowym, cieszy się po święcie Bożego Narodzenia największą popularnością. Irlandzcy imigranci sprowadzili tradycję do Ameryki Północnej w XIX wieku. W drugiej połowie XX wieku święto trafiło do zachodniej Europy. Halloween w Polsce pojawiło się pod koniec lat 90.

Historia
Halloween wywodzi się z celtyckiego obrządku Samhain. Ponad 2 tys. lat temu w ten dzień żegnano lato, witano zimę oraz obchodzono święto zmarłych. Celtowie wierzyli, iż w dzień Samhain zacierała się granica między zaświatami a światem ludzi żyjących, zaś duchom, zarówno złym jak i dobrym, łatwiej było się przedostać do świata żywych. Duchy przodków czczono i zapraszano do domów, złe duchy zaś odstraszano. Sądzi się, iż właśnie z potrzeby odstraszania złych duchów wywodzi się zwyczaj przebierania się w ów dzień w dziwaczne stroje i zakładania masek. Ważnym elementem obchodów Samhain było również palenie ognisk.

Pochodzenie nazwy
Nazwa Halloween jest najprawdopodobniej skróconym All Hallows' Eve – wigilia Wszystkich Świętych

Symbole
Wydrążona dynia ze światełkiem w środku dla irlandzkich chłopów oznaczała błędne ogniki uważane za dusze zmarłych. W czasie tajemniczych obrzędów miano uwalniać ludzkie dusze z ciał czarnych kotów, psów i nietoperzy. Obecnie w wyeksponowanych miejscach domów umieszcza się wydrążone i podświetlone od wewnątrz dynie z wyciętymi kształtami różnych postaci oraz, w zależności od wyobraźni domowników, imitacje ludzkich czaszek, szkieletów, manekinów znanych postaci z horrorów, itp.
W Irlandii obowiązuje zasada, że po 1 listopada nie zbiera się dzikich owoców, bo mogą być zatrute. W regionach Szkocji, Anglii, Walii i Irlandii sprząta się mieszkanie, gasi ogień pod kuchnią, a gospodynie wykładają jedzenie i napoje, po czym wszyscy idą spać.
Kolorami święta Halloween są czarny i pomarańczowy.

czwartek, 30 czerwca 2011

Polskie zwyczaje w Europie

Pod wieloma względami Polacy to jeden z najbardziej zamkniętych w sobie narodów Europy. Przywiązani do tradycyjnego stylu życia, niezbyt interesujący się wiadomościami z zagranicy i niechętni do nawiązywania bliskich kontaktów z mieszkańcami innych krajów.


Jak mówi użyte w tytule staropolskie przysłowie – dla Polaka wciąż lepsze to co własne i dobrze znane, niż zagraniczne nowinki.

Takie wnioski można wyciągnąć z przeprowadzonego na zlecenie Komisji Europejskiej badania dotyczącego funkcjonowania mieszkańców Unii w międzynarodowym środowisku. 

Z ogólnoeuropejskiego badania wynika, że ze wszystkich możliwych więzów (krewni, praca, studia itd.) mieszkańców UE z innymi narodowościami najbardziej łączy przyjaźń (40% badanych). Prawie jedna trzecia ma w swoim kraju przyjaciół pochodzących z innych krajów, niewiele mniej ma bliskich krewnych za granicą.

Najwięcej międzynarodowych powiązań mają Luksemburczycy, Irlandczycy, Szwedzi, a także mieszkańcy krajów bałtyckich i wysp śródziemnomorskich: Malty i Cypru. Również sporo, bo prawie połowa Polaków ma znajomych za granicą. Zwłaszcza w porównaniu z najmniej zaprzyjaźnionymi z osobami spoza własnego kraju Włochami (23%). Jedna trzecia Polaków ma też krewnych za granicą. Za to tylko 2% posiada partnera spoza kraju! To najniższy odsetek w Europie obok Bułgarii.

Ponad 10% ogółu Europejczyków przewiduje przeprowadzkę do innego kraju w ciągu najbliższych 10 lat, połowa z nich w ramach UE. Najczęściej opuścić kraj chcą mieszkańcy Łotwy, Litwy, Luksemburga, Irlandii, Danii i Szwecji. Polska plasuje się poniżej średniej – chęć wyjazdu deklaruje 9% Polaków.

Jeśli chodzi o znajomość języków obcych, to przynajmniej jednym włada średnio jeden na trzech Europejczyków. Za poliglotów można uznać aż 96% Luksemburczyków oraz blisko 90% respondentów z Łotwy i Malty. Najmniej międzynarodowo wygadani są Włosi, Irlandczycy i Węgrzy.

90% mieszkańców UE nie mieszkało nigdy za granicą dłużej niż 3 miesiące, czy to pracując, czy się ucząc. Najwięcej takich doświadczeń mają Szwedzi i Luksemburczycy (ponad 20%). Polacy nie odbiegają od średniej – 10% ma takie doświadczenie.

Europejczycy bardziej niż pracować czy studiować lubią spędzać za granicą wakacje; interesują się też kulturą i kuchnią innych krajów. Ponad jedna trzecia respondentów regularnie spożywa w domu posiłki charakterystyczne dla kuchni innych krajów, a także śledzi wiadomości ze świata, wydarzenia kulturalne i sportowe. Ponad jedna piąta regularnie spędza wakacje lub weekendy za granicą.

Jednak Polacy są raczej przywiązani do własnej kuchni (86%), w niewielkim stopniu ciekawią ich wiadomości ze świata – zainteresowanie takie deklaruje tylko 17% rodaków. To najniższy odsetek w Europie. Do tego tylko 4% Polaków ma swój ulubiony kraj, w którym spędza wakacje lub weekendy.

Badanie wykazało też, że aż 35% mieszkańców Luksemburga urodziło się poza tym krajem, następne w kolejności są pod tym względem Niemcy, Hiszpania i Wielka Brytania oraz Belgia i Irlandia. W Polsce osoby takie stanowią zaledwie 1%

Mniej więcej jeden na dziesięciu Europejczyków ma co najmniej jednego rodzica urodzonego w innym kraju. Znowu wyróżnia się Luksemburg, z blisko połową obywateli, których matka lub ojciec ma zagraniczne pochodzenie. Kilkanaście procent takich osób jest także w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Austrii, Belgii oraz na Łotwie i w Estonii. Kraje, w których najmniej jest takich osób (od 1 do 3%), to Rumunia, Bułgaria, Włochy i Węgry. Oraz, a jakże, Polska.