wtorek, 20 lutego 2018

Świat i jego zakątki

W tym tygodniu w Korei Południowej Kamil Stoch odebrał olimpijskie złoto. Przedstawię Wam zatem kilka ciekawostek związanych ze skoczkami, a dokładnie z nazwiskami znanych sportowców. 

Czy wiecie, co oznaczają nazwiska znanych skoczków w języku polskim?
Nazwiska znanych sportowców zagranicznych często brzmią dość egzotycznie. Kiedy jednak wpisze się je do słownika, wiele z nich nabiera znaczenia.

Pamiętacie austriackiego skoczka Martina Kocha? Wiecie, co oznacza jego nazwisko? To łatwe... (kucharz)

Stosunkowo proste do przetłumaczenia nazwisko ma również skoczek naszych południowych sąsiadów, Lukas Hlava, prawda? (głowa)

Problemów nie powinno być też z niemieckim gigantem skoków – Severinem Freundem. Co w języku polskim znaczy jego nazwisko? (przyjaciel)

Trudniejsze zadanie to natomiast przetłumaczenie nazwiska Stefana Krafta. (siła, moc) 

Norweg Andreas Stjernen również może sprawić kłopoty. (gwiazda)

To słowo może się już jednak z czymś kojarzyć. Co oznacza nazwisko Richarda Freitaga? (piątek)

Kolejny reprezentant Niemiec w naszym quizie. Karl Geiger... Mówi Wam to coś? (skrzypek)

Teraz coś z odległej Japonii. Noriaki Kasai! (ogień, pożar)

David Siegel to, póki co, nieco mniej znany skoczek niemiecki. Może jednak zapamiętacie go ze względu na tłumaczenie nazwiska. (uszczelka, plomba)

Kończymy trenerem. Nazwisko Wernera Schustera to po polsku... (szewc)

Źródło: sportowefakty.wp.pl.wikipedia.org

środa, 7 lutego 2018

Świat i jego zakątki


W tym tygodniu przedstawię wam kilka australijskich ciekawostek, a dokładnie opisując 15 dziwnych australijskich powiedzonek. 
 
Australijski angielski jest bardzo barwną odmianą języka angielskiego. Oto kilka najbardziej kuriozalnych powiedzonek przesłanych przez słuchaczy BBC.

Face like a dropped pie – ma twarz jak upuszczony placek (o kimś bardzo brzydkim)

Full as a centipede’s sock drawer – pełne jak szufladka na skarpetki stonogi (czyli pełne po brzegi)

Kangaroos loose in the top paddock – kangury skaczą mu po górnym wybiegu (o kimś ekscentrycznym lub niezbyt rozgarniętym)

Go off like a frog in a sock – wystrzelić jak żaba w skarpecie (zacząć wariować)

I need that like a third armpit – potrzebuję tego jak trzeciej pachy (czyli wcale)

Like a shag on a rock – (samotny) jak kormoran na skale

(To be) up shit creek without a paddle – (być) bez wiosła w potoku gówna (czyli w tarapatach)

Like a mad woman’s breakfast – (porozrzucane) jak śniadanie szalonej kobiety (czyt. duży bałagan)

As useful as a glass door on a dunny – przydatny jak szklane drzwi w kiblu (wcale)

May your chooks turn into emus and kick your dunny door down – oby twoje kurczaki zmieniły się w emu i rozkopały ci drzwi do toalety (przekleństwo)

Siphon the python – iść odwodnić pytona (wyjść do ubikacji)

Up and down like a dunny seat – w górę i w dół jak deska klozetowa (osoba nieustannie zmieniająca poglądy, odpowiednik polskiej “chorągiewki na wietrze”)

Off like a bride’s nightie – zniknąć jak koszula nocna panny młodej (poruszać się bardzo szybko)

To drive the porcelain express – prowadzić porcelanowy ekspres (wymiotować)

Two-pot screamer – ten, co wrzeszczy po dwóch szklankach (osoba, która szybko się upija)

Źródło: www.przedeptane.pl, pl.wikipedia.org
 

środa, 31 stycznia 2018

Świat i jego zakątki

W tym tygodniu, nawiązując do dramatycznych wydarzeń, które miały miejsce w Himalajach na górze Nanga Parbat, chciałabym Wam przedstawić kilka ciekawostek o wspinaniu.
Czym jest wspinaczka? Jest to przemieszczanie się w terenie na tyle stromym, że do utrzymania równowagi wymaga co najmniej użycia rąk.

W powyższej definicji mieszczą się tak różne czynności, jak wspinanie na kilkumetrowe kamienie (bouldering) i wchodzenie na ponad ośmiokilometrowe szczyty górskie.
Wspinaczka niegdyś uważana była za sport przestrzenny, tak jak żeglarstwo, czy szybownictwo. Upowszechnienie i popularyzacja sztucznych ścian wspinaczkowych i zawodów wspinaczkowych przesunęło nieco akcenty w stronę „boiskowości”. W dalszym ciągu jednak dla znacznej części wspinających się działalność ta, to co najmniej pasja lub nawet sposób na życie.

Od czego pochodzi nazwa szczytu K2?
Od nazwy pasma – Ka­ra­ko­rum. W roku 1856 T. G. Mont­go­me­rie do­ko­ny­wał pomiarów wyso­ko­ści, nu­me­ru­jąc szczyty Ka­ra­ko­rum po kolei od K1 do K35. Potem przy­pi­sa­no im lokalne nazwy. Jednak drugi szczyt okazał się tak od­osob­nio­ny, że tubylcy o nim w ogóle nie wie­dzie­li i lokalnej nazwy nie po­sia­dał. Pozostał więc jako K2.

Z czego słynie góra Thor na wyspie Baffina w Ka­na­dzie?
Znajduje się tam naj­wyż­sza prze­paść. Góra o wy­so­ko­ści 1675 m słynie z naj­wyż­szej przepaści – można z niej spaść aż 1250 m. Za­chod­nia ściana o średnim na­chy­le­niu 105 stopni jest częstym celem wspi­na­czy, mimo że dotarcie do góry po­ło­żo­nej na dalekiej północy jest wyjąt­ko­wo kło­po­tli­we.

Sir Edmund Hillary i Tenzing Norgay to pierwsi zdobywcy Mount Eve­re­stu. Ale który z nich jako pierwszy stanął na szczy­cie?
Nie wiadomo. Dzien­ni­ka­rze z całego świata do­py­ty­wa­li, któremu ze wspi­na­czy należy się miano pierw­sze­go czło­wie­ka na naj­wyż­szej górze świata. Jednak jedyną od­po­wie­dzią, jaką dostali, była „osiągnęliśmy to razem”. Fo­to­gra­ficz­nie udo­ku­men­to­wa­ny został jedynie Tenzing, gdyż to Hillary robił zdjęcia.

Polski hi­ma­la­ista Jerzy Kukuczka zdobył wszyst­kie ośmio­ty­sięcz­ni­ki. Jako który?
Drugi na świecie. Zdobycie wszyst­kich czter­na­stu szczytów zajęło Kukuczce 8 lat (1979-1987). Pierwszy dokonał tego Reinhold Messner w latach 1970-1986.

Która para hi­ma­la­istów jako pierwsza dokonała zimowego wejścia na Mount Everest?
Krzysz­tof Wielicki i Leszek Cichy jako człon­ko­wie wyprawy pod kie­row­nic­twem Andrzeja Zawady stanęli na szczycie 17 lutego 1980 roku. Był to jed­no­cze­śnie pierwszy ośmio­ty­sięcz­nik zdobyty zimą.

Kto jako pierwszy Polak stanął na szczycie Mount Everest?
Wanda Rut­kie­wicz. 16 paź­dzier­ni­ka 1978 roku Wanda Rut­kie­wicz jako trzecia kobieta na świecie, pierwsza Eu­ro­pej­ka oraz pierwsza Polka stanęła na Mount Everest, naj­wyż­szym szczycie Ziemi.

Źródło: pl. globalquiz.org, pl.wikipedia.org

BALAJCZA to dostawca specjalistycznych usług lingwistycznych

środa, 24 stycznia 2018

Świat i jego zakątki

W tym tygodniu przedstawię wam kilka ciekawostek o językach ugrofińskich. Czy wiecie, które języki należą do tej grupy? 


Języki ugrofińskie – to grupa języków w obrębie języków uralskich lub uralsko-jukagirskich. Posługuje się nimi około 24 mln ludzi zamieszkujących Europę Północną, Syberię oraz Węgry. Grupa ta dzieli się na dwa zespoły: fiński (zwany też zachodnio-ugrofińskim lub fińsko-permskim) i ugryjski. Najważniejsze z nich to węgierski, fiński, estoński oraz mordwiński, ale wieloma językami z tej grupy posługują się małe społeczności zamieszkujące daleką północ Rosji, a wraz z postępującą asymilacją tych ludów wiele z tych języków zagrożonych jest wymarciem.

Cechą charakterystyczną tych języków jest występowanie dużej liczby przypadków, co może być również powodem bardzo długich wyrazów.

Pokrewieństwo między różnymi członkami tej rodziny językowej polega przede wszystkim na zbliżonej strukturze języka, podczas gdy w słownictwie jest niewiele podobieństw. Prajęzyki, z których powstały następnie fiński i węgierski, rozdzieliły się wiele tysięcy lat temu, toteż ich podobieństwo jest nie większe niż między członkami różnych podrodzin języków indoeuropejskich, na przykład między polskim a niemieckim.

Najważniejsze języki ugrofińskie

Język węgierski (węg. magyar nyelv) – język należący do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej). Językiem tym posługuje się co najmniej 14 mln osób – przede wszystkim na Węgrzech, ale także w południowej Słowacji, środkowej Rumunii (Siedmiogród), północnej Serbii (Wojwodina), zachodniej Ukrainie (Zakarpacie), wschodniej Słowenii (Prekmurje) i wschodniej Austrii (Burgenland). Język węgierski ma status języka urzędowego na Węgrzech, w Słowenii (lokalnie) i w Wojwodinie. Jest to język aglutynacyjny. Współczesny węgierski język literacki powstał w XVI w. Do jego zapisu stosuje się pismo oparte na alfabecie łacińskim.

Język fiński (fiń. suomen kieli, suomi) – język należący do podgrupy języków bałtycko-fińskich, zaliczanej do podrodziny języków ugrofińskich z rodziny uralskiej. Najbliżej jest spokrewniony m.in. z językiem estońskim oraz językami ludów północno-zachodniej Rosji. Dalsze pokrewieństwo łączy go z językiem węgierskim.

Język estoński (est. eesti keel i) – język należący do podgrupy języków bałtycko-fińskich, w grupie fińskiej zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej w rodzinie uralskiej. Językiem tym posługuje się około 1,1 mln osób – przede wszystkim w Estonii (gdzie jest językiem urzędowym). Najbliżej spokrewniony jest z językiem fińskim oraz językiem võro, uważanym do niedawna za dialekt estońskiego.

Źródło: pl.wikipedia.org